پراکسیدهای آلی با جایگزینی اتم هیدروژن در پراکسید هیدروژن با گروه های آلکیل، آروماتیک یا آسیل و سایر گروه های آلی تشکیل می شوند. به راحتی تجزیه می شود و ناپایدار است. پراکسیدهای آلی تولید شده در صنایع شیمیایی عمدتاً به عنوان آغازگر پلیمریزاسیون و کاتالیزور برای سنتز رزین استفاده می شود. در ادامه به شما خواهم گفت که پراکسیدهای آلی چه خواص شیمیایی و فیزیکی دارند.
1. خواص شیمیایی پراکسیدهای آلی
پراکسیدهای آلی حاوی پیوند پراکسید هستند، اما پیوند پراکسید طولانی و ضعیف است، انرژی پیوند کم است، الکتریسیته کاهشی و پتانسیل زیاد است، انرژی داخلی نیز بالا است و پایداری ضعیف است. یک اکسیدان قوی است. پراکسیدهای آلی و بسیاری از آلکن‌های غیراشباع، هالوهیدروکربن‌های غیراشباع، ترکیبات اکسیژن‌دار، ترکیبات حاوی نیتروژن، ترکیبات حاوی گوگرد می‌توانند نقش ردوکس داشته باشند و ترکیبات آمین احیاکننده قوی به خوبی می‌توانند تجزیه را تقویت کنند. علاوه بر این، برخی از پراکسیدهای آلی نیز می توانند به شدت با مس، آهن، مولیبدن و سایر فلزات واکنش نشان دهند که به راحتی باعث احتراق و انفجار می شود، بنابراین باید با دقت استفاده شود.
2. خواص فیزیکی پراکسیدهای آلی
بیشتر پراکسیدهای آلی مایع بی رنگ تا زرد یا پودر سفید تا جامد کریستالی هستند. پراکسیدهای آلی معمولاً اسیدی ضعیف هستند و در بیشتر موارد در آب نامحلول هستند. آنها به راحتی در حلال های آلی مانند فتالیک اسید و دی متیل استر حل می شوند. آنها ناپایدار هستند و به راحتی مشتعل می شوند، بنابراین باید با احتیاط از آنها استفاده کرد.