همانطور که همه ما می دانیم، پراکسیدهای آلی یک ماده یا مخلوطی است که می تواند تحت تجزیه خود تسریع شده از حساسیت حرارتی قرار گیرد و از نظر حرارتی ناپایدار است. اگر در معرض اسیدها، قلیاها، مواد کاهنده یا مواد قابل اشتعال قرار گیرد یا در معرض دماهای بالا، ضربه، اصطکاک و غیره قرار گیرد، به سرعت تجزیه می شود و منجر به وقوع آتش سوزی و انفجار می شود. بنابراین هنگام نگهداری و استفاده از پراکسیدهای آلی باید بسیار مراقب باشیم و سپس نحوه نگهداری پراکسیدهای آلی را به شما خواهیم گفت.
اول از همه، ما باید پراکسیدهای آلی را در یک انبار خنک، تمیز، خشک و دارای تهویه نگهداری کنیم. ما باید به خاطر داشته باشیم که از همه منابع آتش و منابع گرما دوری کنیم، از نور مستقیم خورشید خودداری کنیم و از تجهیزات روشنایی ضد انفجار استفاده کنیم. علاوه بر این، انباری که پراکسیدهای آلی را در آن نگهداری می کنیم باید ضد آب باشد و از مخلوط شدن آن با اسید، مواد قابل اشتعال، مواد آلی، مواد کاهنده، مواد احتراق خود به خود و مواد مرطوب جلوگیری کند.
ثانیاً باید انواع اکسیدان ها را با توجه به کیفیت پراکسیدهای آلی و روش های اطفاء حریق در انبارهای مناسب نگهداری و حمل کنیم. به عنوان مثال، پراکسیدهای آلی را نمی توان همراه با اکسیدان های معدنی ذخیره و حمل کرد و نیتریت، کلریت و هیپوکلریت را نمی توان همراه با سایر اکسیدان ها ذخیره و حمل کرد.
در نهایت در هنگام نگهداری و حمل و نقل پراکسیدهای آلی باید مراقب ریزش پراکسیدها باشیم زیرا ممکن است ضربه و اصطکاک باعث انفجار پراکسیدهای آلی شود. اگر به طور تصادفی آتش سوزی و انفجار رخ داد، باید از آب یا کف برای خاموش کردن آتش استفاده کنیم و تمام تلاش خود را برای مهار آتش به کار بگیریم تا پراکسیدهای دیگر منفجر نشوند. اگر پراکسیدهای آلی به طور تصادفی در حین حمل و نقل ریخته شود، باید از مواد بی اثر به عنوان جاذب برای جذب آنها استفاده کنیم و سپس باقیمانده را با آب فراوان بشوییم.