لاستیک یا برخی از مواد پلی الفین می توانند خواص مکانیکی، حرارتی یا شیمیایی مورد نیاز را از طریق واکنش های پیوند متقابل بدست آورند. با توجه به پلیمرها و کاربردهای مختلف، این واکنش را می توان به عنوان پخت (به ویژه مواد ترموست) یا ولکانیزاسیون (به ویژه مواد لاستیکی و حاوی گوگرد) نیز نام برد.
در میان این واکنش های مختلف اتصال عرضی، واکنش های شیمیایی رادیکال آزاد رایج هستند. به طور کلی، یک مرحله همیشه تبدیل به یک رادیکال آزاد می شود. پراکسیدهای آلی به عنوان منبع رادیکال های آزاد. آنها رادیکال‌های پراکسی بسیار فعال را از طریق تجزیه حرارتی تولید می‌کنند، که می‌تواند اتم‌های هیدروژن را روی ستون فقرات پلیمر، به ویژه واحدهای CH2 حاوی گروه‌های آلیفاتیک جذب کند. سپس این رادیکال های آزاد ماکرومولکولی برای نوترکیبی تحت واکنش های انشعاب و اتصال متقابل قرار می گیرند. پراکسیدهای آلی را می توان به تنهایی یا همراه با مونومر رادیکال چند منظوره استفاده کرد.