در واقع، سیستم پخت پراکسید - عامل اتصال عرضی پراکسیدهای آلی معمولاً استفاده می شود. اینکه آیا پراکسیدهای آلی به عنوان یک عامل اتصال عرضی مناسب هستند یا خیر، به نیمه عمر پراکسیدهای آلی و نوع رادیکال های آزاد تولید شده در اثر تجزیه بستگی دارد. با توجه به محدودیت دمای پردازش لاستیک و دمای ولکانیزاسیون، نیمه عمر پراکسیدهای آلی به عنوان عامل اتصال عرضی باید در محدوده مناسب باشد. یعنی نیمه عمر نباید خیلی کوتاه باشد تا از کک شدن در مرحله اختلاط جلوگیری شود. نیمه عمر نباید خیلی طولانی باشد تا از دمای بالای ولکانیزاسیون یا زمان طولانی ولکانیزاسیون جلوگیری شود. ثانیا، رادیکال های آزاد تشکیل شده پس از تجزیه باید واکنش پذیری بالایی داشته باشند، مانند گروه های آلکوکسی، و شکل پذیری بالا: کارایی عوامل اتصال عرضی.
از نظر نوع، آلکیل پراکسیدها بیشتر به عنوان عامل اتصال عرضی استفاده می شوند.
1. دی آلکیل پراکسید; دی آلکیل پراکسیدها معمولاً بازده اتصال عرضی بالایی دارند و به دمای پخت بالاتری نیاز دارند. دی آلکیل پراکسیدهای رایج عبارتند از دی کومیل پراکسید، بیس (ترت بوتیل پراکسی ایزوپروپیل) بنزن، و 2،5-دی متیل-2،5-بی (ترت بوتیل پراکسی ایزوپروپیل) هگزان اتان.
دی کومیل پراکسید، همچنین به عنوان DCP، مصرف سالانه پراکسیدهای آلی است. از مزایای DCP می توان به راندمان اتصال متقابل بالا، قیمت پایین و مزیت هزینه اشاره کرد. اشکال اصلی این است که محصولات ولکانیزه دارای بوی تند قوی هستند. منبع بو محصول تجزیه DCP Acetophenone است.
2. پراکسی کتال; در مقایسه با دی آلکیل پراکسیدها، پراکسیدهای کتال معمولاً در دماهای پایین تر شروع به اتصال عرضی می کنند و اغلب در محصولاتی که نیاز به اتصال عرضی در دمای پایین دارند استفاده می شود.
دی ترت بوتیل پراکسید -3،3،5-تری متیل سیکلوهگزان. دی ترت بوتیل پراکسید -3،5-تری متیل سیکلوهگزان یک عامل اتصال عرضی اکسیداتیو کتال است که معمولاً به عنوان 3M شناخته می شود. ویژگی این پراکسید دمای ولکانیزاسیون پایین آن است که برای شرایطی که نیاز به ولکانیزاسیون در دمای پایین دارد بسیار مناسب است. اشکال اصلی این است که راندمان ولکانیزاسیون کمی پایین است، به خصوص در لاستیک اشباع، بنابراین دوز بسیار زیاد است. و روند سوختن وجود دارد.
3. دی اسیل پراکسید; در مقایسه با دی آلکیل پراکسیدها، دی آسیل پراکسیدها تمایل به کک شدن قابل توجهی دارند و برآوردن نیازهای پردازش اکثر لاستیک ها را دشوار می کند و فعالیت رادیکال آزاد تولید شده نسبتاً کم و ضعیف است. دی اسیل پراکسیدها به راحتی توسط کربن سیاه تحت تاثیر قرار می گیرند و باعث می شود که پراکسیدهای دی اسیل فقط برای اتصال عرضی لاستیک سیلیکونی استفاده شوند.