بنزوئیل پراکسید، همچنین به عنوان گروه بنزوئیل یا آغازگر BPO شناخته می شود، یک آغازگر پرکاربرد در پلیمریزاسیون است که عمدتا برای پلیمریزاسیون حلال حلال های مختلف مانند PVC، پلی اکریلونیتریل، آکریلات، وینیل استات و پلیمریزاسیون پیوندی نئوپرن، SBS و متیل متاکریلات استفاده می شود. . پخت رزین پلی استر غیر اشباع، شیشه آلی و سایر آغازگرهای چسب، عوامل اتصال عرضی. امروز به معرفی خاصیت فیزیکی بنزوئیل پراکسید می پردازیم.
ظاهر بنزوئیل پراکسید در دمای اتاق به صورت پودر کریستالی سفید است، اما اغلب شاهد خمیر گرانولی از گروه بنزوئیل هستیم.
بنزوئیل پراکسید در 105 درجه و فشار اتمسفر تجزیه می شود. نقطه اشتعال آن 125 درجه است. چگالی بنزوئیل پراکسید در 25 درجه 1.16 گرم بر سانتی متر مکعب است.
دی بنزوئیل پراکسید در بنزن، کلروفرم و اتر محلول است. کمی محلول در اتانول و آب، به طور گسترده در صنایع شیمیایی استفاده می شود.
لازم به ذکر است که دی بنزوئیل پراکسید یک اکسید کننده قوی و یک ماده بسیار ناپایدار است که مستعد احتراق است. اصطکاک، ضربه، دمای بالا، نور قوی یا عوامل کاهنده گوگرد می توانند باعث واکنش احتراق دی بنزوئیل پراکسید شوند. بنابراین برای اطمینان از ایمنی بنزوئیل پراکسید با استفاده از نمک های نامحلول مانند کربنات کلسیم، فسفات کلسیم و سولفات کلسیم، پودر تالک و بنتونیت آن را تا حدود 20 درصد رقیق می کنیم. همچنین، هنگام ذخیره سازی، باید با 25-30 درصد آب پر شود.