دی ترت بوتیل پراکسید از آلکیل نیترات استر، پراکسید و سایر افزودنی ها استفاده می کند که در حال حاضر برای بهبود تعداد ستان روغن دیزل استفاده می شود. در این میان آلکیل نیترات ها از جمله بهبود دهنده های اعداد سیتان باستانی هستند که تاثیر خوبی در بهبود عدد سیتان گازوئیل دارند. این نوع افزودنی به دلیل استفاده از عوامل نیترات کننده مانند اسید نیتریک یا مخلوط اسید سولفوریک و اسید نیتریک، آلودگی محیطی اجتناب ناپذیری را در طول فرآیند تولید به همراه دارد. در عین حال، نیتراسیون یک واکنش شدید گرمازا است و خطر انفجار در فرآیند تولید چنین افزودنی هایی نیز وجود دارد.
پس از آزاد شدن ترت بوتیل هیدروپراکسید، رادیکال آزاد شده از اکسیژن ترت بوتیل تولید می شود که به عنوان آغازگر واکنش زنجیره ای عمل می کند و با هیدروژن مولکول های هیدروکربن موجود در روغن دیزل واکنش می دهد و باعث ادامه واکنش زنجیره ای می شود. عملکرد ترت بوتیل پراکسید هیدروژن در توانایی آن در تولید سریع رادیکال های آزاد اکسیژن تر بوتیل و ایجاد واکنش های زنجیره ای نهفته است. واکنش دفع ترت بوتیل پراکسید هیدروژن بر روی پیوند OO در داخل مولکول رخ می دهد، بنابراین خواص سمت هیدروکربنی در مولکول ترش بوتیل پراکسید هیدروژن نیز بسیار مهم است. در طی فرآیند دفع ترت بوتیل پراکسید هیدروژن با چیدمان های مختلف، علاوه بر تولید گروه های آزاد شده از اکسیژن ترت بوتیل، گروه های آزاد شده هیدروکربنی حاوی اکسیژن را نیز با چیدمان های مختلف تولید می کند. محصولات دفع ترت بوتیل پراکسید هیدروژن، گروه های آزاد شده حاوی اکسیژن (RO ·، ROO ·) هستند که میل ترکیبی قوی برای الکترون ها دارند، یعنی الکتروفیلی قوی. در طول واکنش آنها با هیدروکربن ها، حمله به ترکیبات هیدروکربنی با چگالی الکترونی بالا، مانند ترکیبات معطر، مهم است. بنابراین در روغن گازوئیل با تعداد ستان کمتر، آروماتیک بیشتری وجود دارد و ترت بوتیل هیدروپراکسید اثر کمی بهتر دارد.
مرحله 1: اکسید کردن 27.5 درصد پراکسید هیدروژن و 85 درصد ترت بوتیل الکل با 70 درصد اسید سولفوریک برای به دست آوردن پراکسید هیدروژن ترت بوتیل.
مرحله 2: دی ترت بوتیل پراکسید با ترت بوتیل الکل و ترت بوتیل هیدروپراکسید تحت کاتالیز اسید سولفوریک اکسید می شود تا دی ترت بوتیل پراکسید به دست آید. دمای عملیاتی این فرآیند باید یک حمام یخ باشد و بوتانول باید به آرامی به سیستم واکنش اضافه شود. در طول فرآیند افزودن، به هم زدن شدید نیاز است و دمای سیستم در طول فرآیند افزودن نباید از 5 درجه سانتیگراد تجاوز کند. با توجه به آزاد شدن مقدار زیادی گرما از واکنش، سرعت هم زدن بسیار آهسته است و در نتیجه گرمای بیش از حد جزئی ایجاد می شود. اگر دما خیلی سریع افزایش یابد، باعث آزاد شدن پراکسید هیدروژن و تولید مقدار زیادی O2 می شود که باعث انفجار می شود.
استفاده از دی ترت بوتیل پراکسید
به عنوان یک اصلاح کننده روغن خشک، افزودن این محصول می تواند خشکی روغن کرچک، روغن نهنگ، روغن تونگ، روغن سویا و روغن کتان را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد. افزودن به پلاستیک های دیگر می تواند براقیت و مقاومت دارویی آنها را بهبود بخشد. به عنوان یک عامل اتصال عرضی، می توان از آن در لاستیک سیلیکونی، لاستیک مصنوعی، لاستیک طبیعی، پلی اتیلن، EVA و EPT استفاده کرد. به عنوان آغازگر پلیمریزاسیون، می توان از آن برای پلی استایرن و پلی اتیلن استفاده کرد.
دی ترت بوتیل پراکسید یا دی ترت بوتیل پراکسید
ویژگی خطرناک: اکسید کننده قوی، به راحتی با بسیاری از مواد دیگر واکنش نشان می دهد. این می تواند پراکسیدهای ناپایدار و خطرناک را در طول ذخیره سازی تشکیل دهد. انفجار ممکن است در اثر حرارت، درگیری یا تماس با عامل کاهنده، تیوسیانات، مواد آلی، مواد قابل احتراق یا آلودگی ایجاد شود. از لمس، گرم شدن و درگیری ظروف جلوگیری کنید. می تواند باعث تجمع الکتریسیته ساکن و مشتعل شدن بخار آن شود.