انواع مختلفی از پراکسیدهای آلی وجود دارد، مانند هیدروپراکسیدها، دی اسیل پراکسیدها، پراکسیدهای کاربامات، پراکسیدهای دی آلکیل، پراکسی استرها و غیره. هر پراکسید آلی ویژگی های خاص خود را دارد. امروز بیایید در مورد خطرات پراکسیدهای آلی صحبت کنیم.
انواع مختلف پراکسیدهای آلی خطرات متفاوتی دارند. بیایید خورندگی را به عنوان مثال در نظر بگیریم. در این میان پراکسید کربوکسیلیک اسید و پراکسید انیدرید بسیار خورنده هستند، به ویژه ترکیباتی با عدد اتمی کربن پایین مانند اسید پراستیک. عملکرد خوردگی قوی دارد و می تواند فلزات مختلفی مانند مس، آهن، روی و آلومینیوم را خورده کند. اما این ترکیب به آلومینیوم و فولاد ضد زنگ خوردگی کمتری دارد و به شیشه و پلاستیک خوردگی ندارد. اگر غلظت بالا باشد، لاستیک خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد، بنابراین برخی از پراکسیدهای آلی به عملکرد طبیعی بدن آسیب می رسانند. بنابراین هنگام تماس پراکسیدهای آلی با پوست، چشم و غیره باید مراقب باشیم.
اگرچه پراکسیدهای آلی دارای درجه خاصی از سمیت هستند، سمیت آنها نسبتاً کم است و بیشتر آنها تحریک شدید پوست، چشم و غشاهای مخاطی دارند. اگر تماس طولانی مدت پوست یا پاشیدن آن به چشم می تواند باعث آسیب شود. بخار برخی از انواع پراکسیدهای آلی تحریک‌کننده است و می‌تواند باعث سردردهایی مانند مسمومیت با الکل شود. اگر با غلظت زیاد بخار استنشاق شود، ادم ریوی به راحتی ایجاد می شود. علاوه بر این، استشمام بوی آن به بدن انسان نیز می تواند باعث آسیب خاصی به عملکرد غدد مغزی شود و حتی ممکن است خطر ابتلا به سرطان را به همراه داشته باشد.