پراکسیدهای آلی به دلیل تجزیه آسان می توانند برای سنتز شیمیایی استفاده شوند. هنگام انجام این کار، رادیکال‌های آزاد مفیدی تولید می‌کنند که می‌توانند پلیمریزاسیون را برای تولید پلیمرها، اصلاح پلیمرها از طریق پیوند یا ترک‌خوردگی کاهش ویسکوزیته، یا پلیمرهای اتصال عرضی برای تولید مواد ترموست را آغاز کنند. هنگامی که برای این اهداف استفاده می شود، پراکسیدها به شدت رقیق می شوند، بنابراین گرمای تولید شده توسط تجزیه گرمازا به طور ایمن توسط محیط اطراف (مانند ترکیبات پلیمری یا لوسیون) جذب می شود. با این حال، هنگامی که پراکسیدها به شکل خالص‌تری هستند، گرمای ایجاد شده در اثر تجزیه آنها ممکن است به سرعت آنها از بین نرود و منجر به افزایش دما و تسریع بیشتر سرعت تجزیه گرمازا شود. این ممکن است وضعیت خطرناکی به نام تجزیه خود تسریع کننده ایجاد کند. تجزیه خود تسریع کننده زمانی اتفاق می افتد که سرعت تجزیه پراکسیدها برای تولید گرما سریعتر از سرعت پراکنده شدن آنها در محیط کافی باشد. دما عامل اصلی موثر بر سرعت تجزیه است. کمترین دمایی که در آن پراکسیدهای آلی بسته بندی شده در طی یک هفته تحت تجزیه خود تسریع شده قرار می گیرند، به عنوان دمای تجزیه خود تسریع شده (SADT) تعریف می شود.
هر گروه پراکسید حاوی یک اتم اکسیژن فعال در نظر گرفته می شود. مفهوم محتوای گونه‌های اکسیژن فعال به مقایسه غلظت نسبی گروه‌های پراکسید در فرمول‌ها کمک می‌کند که با محتوای انرژی مرتبط است. به طور کلی، محتوای انرژی با افزایش محتوای اکسیژن فعال افزایش می یابد، بنابراین هر چه وزن مولکولی گروه های آلی بیشتر باشد، محتوای انرژی کمتر و معمولاً آسیب کمتری دارد. اصطلاح گونه های اکسیژن فعال برای تعیین مقدار پراکسید موجود در هر آماده سازی پراکسیدهای آلی استفاده می شود. یک اتم اکسیژن در هر گروه پراکسید فعال در نظر گرفته می شود. مقدار نظری گونه‌های اکسیژن فعال را می‌توان با معادله زیر توصیف کرد: یک مقدار نظری [O] ( درصد )=16p/m × 100، که در آن p تعداد گروه‌های پراکسید در مولکول است و m برابر است. وزن مولکولی یک پراکسید خالص پراکسیدهای آلی معمولاً در فرمول های حاوی یک یا چند ماده حساسیت زدا فروخته می شوند. به عبارت دیگر، برای ایمنی یا مزایای عملکرد، خواص آماده سازی پراکسیدهای آلی معمولاً با استفاده از مواد افزودنی برای حساسیت زدایی (حساسیت زدایی)، تثبیت یا افزایش پراکسیدهای آلی برای استفاده تجاری تغییر می کند. فرمولاسیون های تجاری گاهی اوقات از مخلوطی از پراکسیدهای آلی تشکیل می شوند که ممکن است حساسیت زدایی شوند یا نشوند.