SADT چیست؟
SADT (دمای تجزیه خود شتابدهنده) دمای تجزیه خود شتابدهنده است که به پایینترین دمای محیطی اطلاق میشود که در آن سرعت واکنش خود تجزیه پراکسیدهای آلی به تدریج بدون منبع حرارت خارجی تسریع مییابد و در نهایت منجر به تجزیه کنترلنشده میشود. این دما یک پارامتر ایمنی کلیدی است زیرا هنگامی که دمای محیط از SADT فراتر رود، ماده شیمیایی ممکن است به سرعت تجزیه شود و مقدار زیادی گرما و گاز تولید کند و منجر به انفجار یا سایر موقعیت های خطرناک شود.
در صنعت، پراکسیدهای آلی با SADT بیش از 50 درجه، پراکسیدهای آلی دمای اتاق نامیده می شوند، در حالی که آنهایی که SADT کمتر از 50 درجه دارند، پراکسیدهای آلی با دمای پایین یا دمای کنترل شده نامیده می شوند.
SADT ترت بوتیل پربنزوات (TBPB) 60 درجه است. در تئوری، در این دما به اقدامات کنترل دما خاصی نیاز نیست. با این حال، در عملیات واقعی، به چندین شاخص دما دیگر نیز توجه می شود:
1. **دمای کنترل خطر**: به طور کلی 5 درجه کمتر از SADT، یعنی 55 درجه. این دما بالاترین دمایی است که در آن باید اقدام کرد.
2. ** حداکثر دمای ذخیره سازی **: به طور کلی 10 درجه کمتر از SADT، یعنی 50 درجه. نگهداری کوتاه مدت در این دما معمولاً مشکلات ایمنی ایجاد نمی کند.
3. **دمای ذخیره سازی توصیه شده از سوی سازنده**: این حداکثر دمای ذخیره سازی توصیه شده توسط سازنده برای اطمینان از کیفیت است که معمولاً بین 30-40 درجه است.
4. **دمای ذخیره سازی بهینه**: برای نگهداری طولانی مدت و برای اطمینان از بهترین کیفیت، برای TBPB (Tert-Butyl Peroxybenzoate)، CAS NO. 614-45-9، دمای بهینه ذخیره سازی 10 تا 15 درجه است.