پراکسیدها را می توان به دو دسته معدنی و آلی تقسیم کرد

غیر آلی توسط پراکسید هیدروژن (H2O2) و پراکسید سدیم (Na2O2) نشان داده می شود. پراکسیدهای آلی یک یا دو اتم هیدروژن پراکسید هیدروژن هستند که با گروه‌های آلی مانند بنزوئیل پراکسید [(C6H5CO)2O2] جایگزین شده‌اند که بیشتر آن‌ها اکسیدان‌های قوی با فرار کم هستند که می‌توانند در صورت عوامل کاهنده یا گرما باعث انفجار شوند. می تواند با مواد آلی و آب واکنش دهد، بنابراین شیمی ناپایدار است. خطر اصلی در تولید پاشیدن به چشم است. تماس با پوست باعث تحریک اولیه و واکنش آلرژیک می شود.
اتیل ترت بوتیل پراکسالات [C2H5O(CO)2·O2·C(CH3)3] در غلظت اشباع (7.77mg/m3) به مدت 6 ساعت، 15 بار و بدون هیچ نشانه ای از مسمومیت استنشاق شد. معاینه تشریحی هیچ گونه ناهنجاری را نشان نداد.
آلفا هیدروپراکسید کومن [C6H5C(CH3)2·O·OH] در غلظت اشباع (31.1 میلی گرم بر متر مکعب) به مدت 4 ساعت، 3 بار استنشاق شد و نیمی از موش ها مردند، لرزش، بیهوشی و احتقان ریه و کلیه مشاهده شد. در کالبد شکافی پیدا شد 19.6mg/m3، 5 ساعت، 7 بار، ترشح بزاق، تنگی نفس، کاهش وزن، معاینه آناتومیک آمفیزم و ضخیم شدن دیواره آلوئول را نشان داد. 9.95mg/m3، 41/2 ساعت، 12 بار، ترشح بزاق، تحریک بینی، معاینه آناتومیک غیر طبیعی نیست.
دی پروپیونیل پراکسید [(C2H5CO·O)2]، استنشاق 597 میلی گرم بر متر مکعب، 5 ساعت، 2 بار، سوزش چشم، تنگی نفس، کاهش وزن، 25 درصد مرگ. 179mg/m3، 5 ساعت، 4 بار، سوزش بینی، بدون ناهنجاری آناتومیک.
ترت بوتیل تروالونات پراکسید [(CH3)3C·CO·O2·C(CH3)3] توسط موش‌ها با غلظت 1424 میلی‌گرم بر متر مکعب به مدت 5 ساعت استنشاق شد، که باعث تحریک بینی، تنگی نفس و هیچ ناهنجاری آناتومیکی نشد.
دی{0}}متیل بوتیل پراکسی دی کربنات [(C5H11OCOO)2] توسط موش ها در غلظت اشباع (18.2 میلی گرم بر متر مکعب) به مدت 6 ساعت، دو بار، با تحریک جزئی و بدون ناهنجاری های تشریحی استنشاق شد. 44mg/m3 به مدت 5 ساعت، 8 بار، تحریک، تنگی نفس، یافته های آناتومیک ضخیم شدن دیواره آلوئول. 140mg/m34 ساعت، 3 بار، تحریک، تنگی نفس، یافته های تشریحی ضخیم شدن دیواره آلوئول.
اسید پراستیک [(CH3CO)2O2] و پراکسی بنزوئیل [(C6H5CO)2·O2] یک اثر تحریک کننده قوی بر روی پوست و غشاهای مخاطی دارند.