CAS 80-15-9 مطابق با پراکسید دی-لئورویل است ، یک پراکسید آلی مهم که به طور گسترده در کاربردهای مختلف صنعتی مانند آغازگر پلیمریزاسیون ، عوامل اتصال متقابل و عوامل پخت استفاده می شود. ما به عنوان یک تأمین کننده قابل اعتماد از پراکسید Di -Lauroyl ، ما اهمیت محصولات خلوص بالا را برای مشتریان خود درک می کنیم. در این وبلاگ ، روش های تصفیه را برای ترکیب با CAS 80-15-9 بررسی خواهیم کرد.
1. استخراج حلال
استخراج حلال یک روش متداول و مؤثر برای تصفیه دی - لئورویل پراکسید است. اصل این روش مبتنی بر حلالیت های مختلف ترکیب هدف و ناخالصی ها در حلالهای مختلف است.
ابتدا باید یک سیستم حلال مناسب انتخاب شود. معمولاً از حلالهای آلی مانند هگزان ، کلروفرم یا اتیل استات استفاده می شود. دی - لوریل پراکسید در این حلال های آلی حلالیت خاصی دارد ، در حالی که برخی از ناخالصی های معدنی یا توسط محصولات ممکن است حلالیت بسیار کمی داشته باشند یا اصلاً حلالیت ندارند.
پراکسید DI خام - لورویل با حلال انتخاب شده مخلوط می شود. سپس این مخلوط برای مدت معینی هم زده می شود تا اطمینان حاصل شود که پراکسید دی لوارویل در حلال حل می شود. پس از آن ، محلول برای از بین بردن ناخالصی های نامحلول فیلتر می شود. این فیلتر ، که حاوی پراکسید دی لئورویل است ، پس از آن به یک فرآیند تبخیر حلال قرار می گیرد. با کنترل دقیق شرایط تبخیر ، مانند دما و فشار ، می توان حلال را از بین برد و یک پراکسید DI - لورویل را پشت سر گذاشت.
با این حال ، یکی از چالش های استخراج حلال ، انتخاب مناسب ترین حلال است. اگر حلال برای ناخالصی ها حلالیت بسیار بالایی داشته باشد ، ممکن است به نتایج تصفیه خوبی نرسد. علاوه بر این ، فرایند تبخیر باید با دقت کنترل شود تا از تجزیه پراکسید دی - لورویل استفاده شود ، زیرا این یک ترکیب نسبتاً ناپایدار است.
2. تبلور مجدد
تبلور مجدد یکی دیگر از روشهای تصفیه کلاسیک برای پراکسید دی - لورویل است. این روش از این واقعیت استفاده می کند که حلالیت یک ترکیب در یک حلال با دما تغییر می کند.
یک حلال مناسب برای اولین بار انتخاب می شود. برای Di - Lauroyl Peroxide ، حلالهایی مانند استون یا اتانول را می توان در نظر گرفت. DI خام - لوریل پراکسید به حلال داغ اضافه می شود تا زمانی که کاملاً حل شود. در این مرحله یک راه حل واضح بدست می آید.
سپس ، محلول به آرامی خنک می شود. با کاهش دما ، حلالیت دی لوارویل پراکسید در حلال نیز کاهش می یابد. با رسیدن به حد حلالیت ، دی - لوریل پراکسید شروع به تبلور از محلول می کند. کریستال های تشکیل شده معمولاً از مواد خام اصلی خالص تر هستند زیرا ناخالصی ها به احتمال زیاد در محلول باقی می مانند.
سپس پراکسید متبلور Di - Lauroyl با استفاده از تصفیه از مشروبات الکلی از مشروبات الکلی جدا می شود. کریستال ها را می توان با مقدار کمی از حلال سرد شستشو داد تا هرگونه ناخالصی باقی مانده روی سطح از بین برود. پس از آن کریستال ها در شرایط مناسب خشک می شوند.
یکی از عوامل مهم در تبلور مجدد میزان خنک کننده است. سرعت خنک کننده آهسته معمولاً منجر به تشکیل کریستال های بزرگتر و خالص تر می شود. اگر خنک کننده خیلی سریع باشد ، ممکن است کریستال های کوچک شکل بگیرند ، که می توانند ناخالصی ها را در داخل به دام بیندازند.
3. جدایی کروماتوگرافی
تکنیک های جداسازی کروماتوگرافی ، مانند کروماتوگرافی ستون ، می تواند برای تصفیه دی - لئورویل پراکسید نیز استفاده شود. کروماتوگرافی ستون بر اساس جذب دیفرانسیل و دفع ترکیبات مختلف در یک مرحله ثابت است.
در کروماتوگرافی ستون ، یک ستون با یک فاز ثابت مانند ژل سیلیس یا آلومینا پر شده است. پراکسید DI خام - لورویل در یک فاز موبایل مناسب (یک حلال) حل می شود و سپس روی بالای ستون بارگذاری می شود. با جریان فاز متحرک از طریق ستون ، اجزای مختلف موجود در مواد خام با فاز ثابت تا موارد مختلف تعامل دارند.
دی - لئورویل پراکسید بسته به خواص شیمیایی آن ، زمان احتباس خاصی را در ستون خواهد داشت. ناخالصی هایی با قطب های مختلف یا اندازه های مولکولی زمان احتباس متفاوتی خواهند داشت. با جمع آوری دقیق کسری که از ستون در زمان مناسب شسته شده است ، می توان پراکسید خالص لورویل را بدست آورد.
با این حال ، کروماتوگرافی ستون یک روش نسبتاً وقت و پر هزینه است. برای کار به سطح خاصی از تخصص نیاز دارد و تصفیه مقیاس بزرگ با استفاده از این روش ممکن است بسیار کارآمد نباشد.
4. تقطیر (تحت شرایط خاص)
اگرچه دی - لئورویل پراکسید یک ترکیب از نظر حرارتی ناپایدار است و در شرایط عادی نمی توان در شرایط خاص مانند تقطیر خلاء تقطیر کرد ، ممکن است تا حدی تصفیه آن را انجام دهد.
در تقطیر خلاء ، فشار به طور قابل توجهی کاهش می یابد ، که نقطه جوش پراکسید دی - لورویل را پایین می آورد. این خطر تجزیه در طی فرآیند تقطیر را کاهش می دهد. پراکسید DI خام - لورویل در یک فلاسک تقطیر قرار می گیرد و سیستم تخلیه می شود. سپس گرما با دقت روی فلاسک اعمال می شود.
با افزایش دما ، دی - لئورویل پراکسید تبخیر می شود و سپس در یک کندانسور متراکم می شود. Di - Lauroyl Peroxide در یک فلاسک دریافت کننده جمع آوری می شود. از آنجا که اجزای مختلف موجود در مواد خام دارای نقاط جوش متفاوتی هستند ، فرآیند تقطیر می تواند پراکسید دی - لورویل را از برخی ناخالصی ها جدا کند.
با این حال ، تقطیر خلاء Di - Lauroyl Peroxide باید با احتیاط شدید انجام شود. برای جلوگیری از تجزیه ، باید دما و فشار دقیقاً کنترل شود ، که به دلیل ماهیت انفجاری پراکسیدهای آلی می تواند خطرناک باشد.
اهمیت تصفیه
تصفیه دی - لوریل پراکسید برای کاربردهای مختلف آن از اهمیت زیادی برخوردار است. به عنوان مثال ، در صنعت پلیمریزاسیون ، پراکسید با خلوص بالا می تواند یک فرآیند پلیمریزاسیون کنترل شده و کارآمدتر را تضمین کند. ناخالصی های موجود در پراکسید لوارویل ممکن است به عنوان مهار کننده عمل کند یا باعث واکنش های جانبی شود ، که می تواند بر کیفیت و خواص محصولات پلیمری تأثیر بگذارد.
در استفاده از Di - Lauroyl Peroxide به عنوان یک عامل اتصال دهنده یا عامل پخت ، خلوص نیز بسیار مهم است. Purity Di - Lauroyl Peroxide می تواند اثرات متقابل یا پخت و پز سازگار تر را فراهم کند ، و در نتیجه بهتر انجام محصولات نهایی شود.
ما به عنوان تأمین کننده Di - Lauroyl Peroxide ، ما متعهد به ارائه محصولات با کیفیت بالا هستیم. ما از ترکیبی از روشهای تصفیه فوق - ذکر شده استفاده می کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که پراکسید دی - لورویل ما با نیازهای دقیق کیفیت مشتریان ما مطابقت دارد. اگر علاقه مند هستیدپراکسید دی لئورویل، ما همچنین پراکسیدهای ارگانیک مرتبط با آن را نیز ارائه می دهیمDCLBP | CAS 133 - 14 - 2 | دی (2،4 - کلروبنزوئیل) پراکسیدوتهیدروپراکسید کامن 80sبشر
اگر به پراکسید پراکسید با خلوص بالا نیاز دارید یا در مورد محصولات ما سؤالی دارید ، لطفاً برای بحث و گفتگو بیشتر با ما تماس بگیرید. ما همیشه آماده هستیم تا مشاوره حرفه ای و محصولات با کیفیت بالا را در اختیار شما قرار دهیم.
منابع
- اسمیت ، JA (2018). شیمی پراکسید ارگانیک. ویلی
- جونز ، BR (2020). تکنیک های تصفیه در شیمی آلی. مطبوعات دانشگاهی.